Αναγκαίες οι αλλαγές στο δαιδαλώδες μοντέλο ιδιωτικοποίησης της ΔΕΠΑ

183

Δεδομένος θεωρείται ο επανασχεδιασμός της ιδιωτικοποίησης της ΔΕΠΑ από τη νέα κυβέρνηση, μετά και την αποτυχημένη στην πράξη εφαρμογή του σχεδίου διχοτόμησης της εταιρείας σε Εμπορία και Υποδομές.

Η Ν.Δ. εξάλλου στη συζήτηση του σχετικού νομοσχεδίου της ΔΕΗ είχε διαφωνήσει με τον ιδιοκτησιακό διαχωρισμό των δραστηριοτήτων της εταιρείας και είχε χαρακτηρίσει το σχέδιο διχοτόμησης περίπλοκο και περιττό, που θα οδηγούσε εντέλει σε απαξίωση την επικείμενη ιδιωτικοποίηση. Ανεξάρτητα πάντως από τις αποφάσεις της νέας κυβέρνησης, το σχέδιο διάσπασης και ιδιωτικοποίησης της ΔΕΠΑ, όπως έχει σχεδιαστεί, είναι δύσκολο να προχωρήσει. Στον τομέα της Εμπορίας, το Δημόσιο προτίθεται να πουλήσει σε στρατηγικό επενδυτή το 51%. Οσο όμως τα ΕΛΠΕ εξακολουθούν να ελέγχουν το 35% της ΔΕΠΑ, ο επενδυτής που θα πάρει το 51% θα βρεθεί να έχει τον ανταγωνιστή του με ένα ποσοστό πάνω από την καταστατική μειοψηφία, ικανό να μπλοκάρει κάθε σημαντική απόφαση. Επιπλέον, ο ανταγωνιστής ΕΛΠΕ θα έχει πρόσβαση σε όλα τα επενδυτικά σχέδια και στη στρατηγική της ΔΕΠΑ. Υπό αυτή την έννοια, ένας τέτοιος διαγωνισμός είναι καταδικασμένος σε αποτυχία. Ο εν λόγω προβληματισμός έχει ήδη απασχολήσει τους εμπλεκόμενους φορείς (ΤΑΙΠΕΔ, ΕΛΠΕ, υπουργείο Ενέργειας). Μια πρόταση που έχει πέσει στο τραπέζι και θα μπορούσε να ξεμπλοκάρει τα πράγματα, είναι να συμπεριληφθεί στους όρους του διαγωνισμού πρόβλεψη που θα υποχρεώνει τον πλειοδότη να αγοράσει και το μερίδιο των ΕΛΠΕ, στην περίπτωση βέβαια που πλειοδότης δεν είναι τα ίδια τα ΕΛΠΕ, αφού δεν έχουν κρύψει το ενδιαφέρον τους για το κομμάτι της Εμπορίας αυτόνομα ή από κοινού με την ιταλική Εdison, που αποτελεί τον συνεταίρο τους στην αγορά ηλεκτρισμού. Προβληματισμός έχει εκφραστεί και για την αποτελεσματικότητα του εγχειρήματος πώλησης του 15% του τομέα Υποδομών, δεδομένου ότι το ποσοστό είναι πολύ χαμηλό για να προσελκύσει επενδυτικό ενδιαφέρον.

Η κυβέρνηση που θα προκύψει από τις εκλογές της 7ης Ιουλίου, θα κληθεί είτε να δώσει λύσεις στους παραπάνω προβληματισμούς, ώστε να προχωρήσει η ιδιωτικοποίηση της εταιρείας βάσει του υφιστάμενου σχεδιασμού, είτε να προχωρήσει στον πλήρη επανασχεδιασμό της. Στη δεύτερη αυτή περίπτωση το πιθανότερο είναι να επαναφέρει το σχέδιο πώλησης του 65% της ενιαίας ΔΕΠΑ, κατά το μοντέλο που προχώρησε η ιδιωτικοποίηση του ΔΕΣΦΑ. Αυτό προϋποθέτει εκ νέου διαπραγματεύσεις με την Paneuropean του ομίλου Λάτση, που αποτελεί τον έτερο μέτοχο των ΕΛΠΕ.

Ενα από τα δύσκολα θέματα που θα πρέπει να διευθετηθούν ενόψει της ιδιωτικοποίησης, είναι τα υπέρογκα χρέη της ELFE προς τη ΔΕΠΑ, τα οποία έφτασαν στα 125 εκατ. ευρώ, και βέβαια τα εργασιακά ζητήματα με τους συμβασιούχους, τα οποία ανέκυψαν το προηγούμενο διάστημα και οδήγησαν στην καρατόμηση του κ. Δημήτρη Τζώρτζη από τη διοίκηση της εταιρείας.

Τα μερίδια της ΔΕΠΑ το 2018 συρρικνώθηκαν σημαντικά, ενώ το 2019 εκτιμάται ότι θα περιοριστούν κάτω από το 50%. Στο 35% αναμένεται να κλείσει το μερίδιο της «Μυτιληναίος» και στο 20% της «Προμηθέας Γκαζ» (Ομιλος Κοπελούζου, Gazprom), με το υπόλοιπο κομμάτι της αγοράς να μοιράζονται ο Ηρων, η Εlpedison και η ΔΕΗ.

Πηγή : www.kathimerini.gr